Linta sa saradnicima posjetio manastir Glogovac u Opštini Šipovo

 

SREDNJEVJEKOVNA SVETINJA

ČUVAR SRPSKE TRADICIJE JANJA


Kada se krene od sela Babići, starim putem prema Šipovu, nakon četiri kilometra, stiže se do srednjevjekovnog manastira Glogovac, posvećenog Sv. velikomučeniku Georgiju, unutar čijih zidova se nalazi istoimena crkva. Manastir je smješten u prelijepom ambijentu kanjona rječice Glogovac, izgrađen je u prvoj polovini 14. vijeka, a prema istorijskim podacima, nastao je kao zadužbina srpskog kralja Milutina. 

U manastiru smo zatekli monaha Stefana koji nam je pokazao šta se sve nalazi unutar ove svetinje, a nakon toga smo se uputili ka crkvi posvećenoj Svetom velikomučeniku Georgiju.  Od oca Stefana smo saznali da su manastir zapalili i porušili Turci 1463. godine, a igumana Joanikija nabili na kolac.

„Prošlo je mnogo vremena dok nije prvi put obnovljen. To se desilo tek u drugoj polovini 19. vijeka. Prilikom dobijanja dozvole koja je stigla iz Stambola, tadašnji vezir Omer paša Latas, poturčeni Srbin,  ne očekujući da će obnova biti odobrena, ljut zbog toga, naredi da manastir može  da bude podignut na takvom mjestu odakle se neće čuti crkvena zvona, a da svetinja ne bude veća od krzna volovske kože. Legenda kaže da su se mještani dosjetili i od volovske kože napravili oputu (kanap), dobijajući time na dužini temelja crkve. Nakon toga, sagradili su crkvu od vaganskog kamena, a već ranije je odlučeno da se to uradi baš u uskoj klisuri male rijeke Glogovac, gdje je nekada postojao uništeni srednjevjekovni manastir“, priča nam monah Stefan, u manastirskom hramu, koji je dugo vremena bio središte duhovnosti lokalnog stanovništva.

„Druga obnova manastira je izvršena nakon austrougarske okupacije između 1890. i 1892. godine. Tada je oko manastira podignuto naselje koje je postalo upravni centar Janjske visoravni. Početkom Drugog svjetskog rata, ustaše su 1941. zapalile naselje i manastirski kompleks. Na praznik Pokrova presvete Bogorodice, 14. oktobra 1942, ustaše su zapalile i manastirsku crkvu. Po završetku Drugog svjetskog rata, komunističke vlasti su uništile ostatke naselja i zabranile obnovu manastira. Zabrana je trajala do šezdesetih godina dvadesetog vijeka, kada je dozvoljeno obnavljanje manastirske crkve. Obnova crkve je završena u jesen 1966. godine. Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, manastir je 1990. ušao u sastav novoosnovane Eparhije bihaćko-petrovačke“, nastavlja svoju priču, monah Stefan, dodajući da je do sada bio sam ovdje u manastiru, a da mu je nedavno došao sabrat iz manastira Zavala.

Patrijarh srpski Pavle je manastir osveštao 1991. i tom prilikom je novoizabranog episkopa bihaćko-petrovačkog Hrizostoma Jevića, proizveo u čin arhimandrita manastira Glogovac. Patrijarh srpski Pavle je manastir posjetio četiri puta, 1991, 1998, 1999. i 2005. godine, kao rijetko koji, zato ne čudi što je narodnom poslaniku Miodragu Linti, otac Stefan predao baš njegovu sliku.

Obnova manastira je izvršena u periodu od 1999. do 2005. godine. Od 2011. do 2016. godine, nastavljeno je uređenje manastira izgradnjom konaka, zvonika, česme, saletla i ekonomskog dijela. Kod manastira Glogovac održava se tradicionalna duhovna i kulturna manifestacija „Janjski sabor“, prve nedjelje poslije Duhova.

Tekst i fotografije: Željko ĐEKIĆ

Komentari
  • Avatar

    Pomaže Bog. Dali je otac Teofil još uvek iguman manastira

    petak, 06. septembar 2019.

Napišite komentar