Vinko Stupar na Međunarodnom sajmu knjiga, u Beogradu, predstavio svoj novi roman „Krajiški mač“

DUHOVNIM MAČEM SE NAJVIŠE POSTIŽE

Na promociji ove knjige, govorili su Milorad Đošić,predsjednik Srpskog kulturnog centra „Ćirilica“, Željko Bandić, povratnik iz Kanade u Banatsko Karađorđevo, Jovan Opačić, jedan od prvoizabranih srpskih zastupnika u višestranački Sabor RH i prvi predsjednik SKD  „Zora“ Knin, i na kraju, sam autor Vinko Stupar. On u knjizi prenosi, kako je rekao, „potresnu istinu Božidara Sokolovića o junaku sa Oštrelja, Iliji Desnici, koga politički protivnik 1941. godine, mučki ubija“. U stvari, to je, kako Stupar ističe: „memoarsko kazivanje Božidara Sokolovića o svemu što se zbivalo na početku ustanka u Krajini, o jednoj generaciji naših predaka, njenom moralu, viteštvu i neograničenoj  vjeri u otadžbinu iz ugla do sada nepoznatog široj javnosti“.

Solistkinja Beogradske opere Mirjana Begenešić, uz pratnju maestra Mirka Jokovića, otvorila je skup himnom „Bože pravde“.

 

ŽELJKO BANDIĆ: KATOLIČKA CRKVA UZOR KOMUNISTIMA

  Milorad Đošić, predsjednik Srpskog kulturnog centra  „Ćirilica“ Beograd, predstavio je učesnike tribine, istakao da ovo udruženje već godinama sarađuje sa Vinkom Stuparom i da mu je čast što učestvuje u promociji njegove knjige.

Đošić je govorio o značaju ovog udruženja  i posebno o njihovom zalaganju na očuvanju srpskog pisma i drugim aktivnostima koje traju već četiri godine, od kada je centar  osnovan. Istakao je da se udruženje bavi, prije svega, odbranom ćirilice, nazivajući je našim svetim pismom. Đošić je naglasio da su veoma aktivni na ovogodišnjem sajmu knjiga, da su između ostalog predstavili i knjigu „Moj put kroz Balkanske ratove i Prvi svjetski rat“, autora Radovana Radovanovića, kraljevog oficira, koji je prošao kroz ove ratove. Na toj promociji se, baš kao i u knjizi Vinka Stupara Krajiški mač, govori o moralu srpske vojske u određenom vremenskom periodu.

Obrazlažući  kako je, između ostalih, regent Aleksandar osnovao sela i poklonio zemlju dobrovoljcima u Prvom svjetskom ratu, Željko Bandić je istakao da se danas o Karađorđevićima dosta toga priča i piše u negativnom kontekstu čime se on ne slaže.  Međutim, slaže se sa Stuparovim uvodom u knjizi, da je krajiška mladost između dva rata i  početkom drugog, voljela svoju otadžbinu sa krunom Karađorđevića i na djelu pokazivala kako se za nju i za svoj narod bori i umire. Sve to, po njemu, dolazi, kako je i autor naveo, od komunista i „negdje u dubini nevidljive Rimokatoličke crkve“.

U svom izlaganju, Bandić je naveo da je poslije raskola 1054. godine, Katolička crkva zasnovana na principima genocida i pljačke. Počevši od Krstaških ratova do današnjih dana. Kao konkretne primjere naveo je genocid nad stanovništvom Južne Amerike koje je i sada aktuelno, što je išlo preko španskog kralja, a završavalo u trezorima Katoličke crkve. Bandić je istakao da, nakon što se Henrik VIII otcjepio od Rima i uspostavio protestantsku crkvu na čijem je čelu bio, Katolička crkva bila ta koja je stajala iza Francuske revolucije i ubistva njihovog kralja i proglašenja republike. Kao razlog naveo je mogućnost da se francuski vladar ne odvoji od Vatikana i osnuje svoju crkvu po ugledu na engleskog. Za njega je misija katoličke crkve ta da vlada jedan čovjek – papa, a da sva bogatstva pripadaju crkvi. Govoreći o Drugom svjetskom ratu, rekao je da nisu slučajno propale Njemačka i Austrougarska monarhija i Rusko carstvo, a nešto ranije, revolucijom svrgnut sultan u Turskoj. Sve to, po njemu, dolazi iz jednog centra, a predviđa da je odatle već sve spremno za uništavanje muslimana. Po Bandiću, već se uveliko radi na tome, a Francuska će biti iskorišćena kao udarna igla, dok bi ovi događaji mogli dovesti do Trećeg svjetskog rata. Na kraju, Bandić zaključuje da je po postulatima Katoličke crkve radila i komunistička partija što se  i te kako moglo vidjeti u ovom romanu na jednom relativno ograničenom prostoru.

JOVAN OPAČIĆ: MAČ SLOBODE, PRAVDE I HUMANOSTI

Jovan Opačić, u svom stilu, nadahnuto govoreći, pohvalio je autora knjige Vinka Stupara, naglašavajući da su svi srpski prvaci sa prostora Krajine i Visoke Krajine, među kojima i njih dvojica, sklonjeni, a umjesto njih postavljeni komunistički poslušnici.

„Bio je to zapravo svojevrsni puč u SDS-u, koji će bitno promjeniti njen ideološki profil  i koji će u daljem toku političkih događaja na tlu jugoslovenske državne zajednice bitno odrediti sudbinu srpskog naroda u Hrvatskoj i BiH“, istakao je Jovan Opačić, upoređujući to sa ustankom 1941. godine, na tromeđi Bosne, Like i Dalmacije.

Opačić je rekao da nas u knjizi „Krajiški mač“ Stupar vraća u najstrašnija, ali i najslavnija vremena srpske nacionalne istorije na ovoj balkanskoj vjetrometini, gdje se sloboda najčešće plaćala ljudskim životom što se desilo i glavnom junaku Iliji Desnici. Zato za njega taj „mač“ može biti „samo mač slobode, pravde i humanosti za svako ljudsko biće, a prije svega, u kontekstu najnovijih političkih zbivanja u Hrvatskoj i BiH, kao borbeni poklič ka slobodi i strašna želja za povratkom u zavičaj iz nasilnog izgnanstva“.

VINKO STUPAR: ZAŠTO SE O OVIM DOGAĐAJIMA ĆUTI

Autor knjige Vinko Stupar naglasio je da pojam „mača“ u naslovu ne predstavlja samo ratnički već i duhovni pojam, jer se duhovnim mačem najviše i postiže i pobjeđuje.

„Ovom knjigom želio sam da napravim paralelu između 1941. i 1991. godine, na tromeđi Bosne, Like i Dalmacije. Želio sam da na osnovu knjige napisane u Americi, od autentičnog učesnika događanja 1941. godine, Božidara Sokolovića, koji je autor knjige o Iliji Desnici, junaku sa Oštrelja, koja je do danas najzabranjenija knjiga i u Srbiji, da ne govorimo o Jugoslaviji, prikažem i događaje iz 1991. godine. Istorija se ponavlja jer je i tadašnji junak Ilija Desnica mučki ubijen od strane komunista, a da je opet iza svega stajala Katolička crkva. Nalogodavci su upravo dolazili iz Austrije sa obuke, među kojima i Kosta Nađ, sa ciljem da obezglave ustanak i pobiju narodne vođe i pripadnike kraljevske vojske u otadžbini koji su do kraja 1941. godine sa tih prostora protjerali ustaše“, rekao je Vinko Stupar.

Stupar je istakao da se na tome nije završilo već da je UDBA po zavšetku rata 1947. godine, svirepo ubila protu Rodića iz Drvara i bacila ga u jamu, kao i protu Novakovića iz Bosanskog Petrovca.

„Osim navedenih zlodjela, tadašnja vlast je 17 poginulih ratnika Ilije Desnice, izbrisala iz matičnih knjiga rođenih, što predstavlja zločin nad zločinima“, zaključio  je Stupar i pitao zašto se o tome svih ovih godina ćuti, a da ga posebno zabrinjava to što se o tome nije oglasila ni Srpska pravoslavna crkva, jer sve ono što su komunisti činili odnosilo se upravo na rušenje pravoslavlja i monarhije.

 

TEKST I FOTOGRAFIJE: Željko ĐEKIĆ   

Nema komentara

Napišite komentar