Zločinačka akcija „Bljesak“ je najveće stradanje Srba u Zapadnoj Slavoniji (koja je bila u sastavu Srpske Krajine) koju su izvele hrvatske vojne, paravojne i policijske snage 1. i 2. maja 1995. godine pod rukovodstvom Franje Tuđmana sa namjerom etničkog čišćenja prostora Zapadne Slavonije. U vrijeme napada, područje Zapadne Slavonije bilo je pod zaštitom snaga UN.

Vojska Jugoslavije, kao i Vojska Republike Srpske nisu reagovale, niti su se uključivale dok je „Bljesak“ trajao.

U Hrvatskoj se 1. maj obilježava kao praznik kad je oslobođena Zapadna Slavonija, dok se u Srbiji ide na parastos u crkvu Svetog Marka u Beogradu.

 

Oni su još na slobodi ovjenčani slavom hrvatskih nacionalnih heroja


Ovu zločinačku akciju je isplanirao politički i vojni vrh Republike Hrvatske: Franjo Tuđman (predjsednik Hrvatske), Gojko Šušak (ministar odbrane Hrvatske), Janko Bobetko (načelnik Generalštaba hrvatske vojske), Petar Stipetić (general-potpukovnik hrvatske vojske), Imre Agotić (general-potpukovnik hrvatske vojske), Mladen Markač (general-major hrvatske policije), Luka Džanko (general-major hrvatske vojske).

1. maj


Bljesak je počeo je ujutro u 5 časova, 1. maja 1995. godine, artiljerijskim napadima na srpske položaje od Pakraca do Jasenovca, sa zapadne strane i od Donjih Bogićevaca preko Medara do Pakraca sa istočne strane Zapadne Slavonije.

Oko 16.000 pripadnika hrvatskih snaga napalo je iz više pravaca manje od 4.000 pripadnika Zapadnoslavonskog korpusa tadašnje Srpske Vojske Krajine, 1. maja u 5.30 sati, a stanovništvo je zatečeno na spavanju. Oko 6 časova hrvatska oklopna brigada ušla je u „tampon“ zonu, koju je u regionu Pakraca trebalo da štite pripadnici jordanskih „plavih šlemova“.

Iznenadnim udarom presječeni su gradovi Pakrac i Okučani s okolinom, a u okruženju hrvatskih snaga našlo se 6.000 Srba, što znači da je napadača bilo više nego stanovnika u ovoj oblasti, a odnos broja vojnika četiri prema jedan.

Komanda Unprofora potvrdila je da je dobila obavještenje o početku napada na Zapadnu Slavoniju, u kojem nisu navedeni razlozi. Nakon početka operacije, jordanski „plavi šljemovi“ su se povukli u svoje baze, iz kojih su posmatrali stradanje ljudi koje su bili obavezni da zaštite.

Hrvatsko Ministarstvo unutrašnjih poslova Hrvatske saopštilo je da je napad na Republiku Srpsku Krajinu samo „policijska operacija“ kojom se „želi osigurati bezbjednost putnika na dijelu auto-puta od Zagreba do Lipovca“, pripisavši joj „lokalni karakter“.

 

Posljedice operacije Bljesak


U izbjegličkoj koloni Srba, koji su se spašavali pred hrvatskom vojskom i policijom na putu prema Republici Srpskoj ubijena su ili nestala 283 lica, među kojima je 57 žena i 9 djece. Srpski zbjegovi su bili gađani avionskim bombama i topovskim projektilima.

Oko 1.500 pripadnika Srpske Vojske Krajine je zarobljeno, većina na prijevaru uz pomoć zaštitnih snaga UN. Nakon zarobljavanja hrvatski sudovi su osudili veliki broj Srba za svakovrsne ratne zločine, od kojih još uvijek 18-orica izdržavaju dugogodišnje kazne zatvora u zloglasnom zatvoru Lepoglava.

Većina od oko 80.000 Srba napustila je svoja ognjišta i izbjegla u Republiku Srpsku i tadašnju Saveznu Republiku Jugoslaviju, odakle se, prema podacima UNHCR-a, vratio neznatan broj u odnosu na broj izbjeglih, i to uglavnom starijih ljudi.

Dokumentaciono-informativni centar Veritas navodi podatak da se za proteklih deset godina na svoja ognjišta u Zapadnoj Slavoniji vratilo između 1.200 i 1.500 prognanih Srba.

DA SE NE ZABORAVI I NE PONOVI!

Izvor: Vikipedija

Nema komentara

Sorry, the comment form is closed at this time.