Milovo bogohuljenje: Grli anatemisanog raspopa Miraša, a patrijarhu Pavlu garantovao očuvanje crkvene imovine

Carigradski patrijarh Vartolemej, uputio je Đukanoviću 2.aprila 2000. godine, pismo u kome navodi da je Miraš raščinjen, te da uznemirava pravoslavni narod u Crnoj Gori. Međutim, Đukanović je ostao gluv na ova upozorenja, te je pismo ostalo bez odgovora.

Iako je aktuelni predsjednik Crne Gore Milo Đukanović još 2000. godine dobio pismo carigradskog patrijarha Vartolomeja u kome je navedeno da je Miraš Dedeić raščinjen i anatemisan, to mu ne smeta da podrži Miraševu družinu okupljenu oko NVO „Crnogorska pravoslavna crkva“.

Carigradski patrijarh Vartolemej uputio je Đukanoviću 2. aprila 2000. godine pismo u kome navodi da je Miraš raščinjen, te da uznemirava pravoslavni narod u Crnoj Gori. Međutim, Đukanović je ostao gluv na ova upozorenja, te je pismo ostalo bez odgovora.

S druge strane, Đukanović je srpskom patrijarhu Pavlu odgovorio na dopis, koji mu je poglavar SPC poslao u maju 2000. godine, u kome je aktuelni predsjednik Crne Gore naveo da „garantuje očuvanje i zaštitu crkvene imovine“.

Pismo patrijarha Vartolomeja Đukanoviću prenosimo u cjelosti:

Njegovoj Ekselenciji g. Milu Ćukanoviću

Predsjedniku Republike Crne Gore Crne Gore,

Sa radošću se obraćamo Vašoj dragoj i uvaženoj Ekselenciji ovim našim molitvenim pismom. Vama i Vašem narodu želimo višnjki blagoslov od Boga. Podsjetićemo Vas, međutim, na jednu temu kojoj, mislimo, da ćete dati značaj jer se radi o licu koje se predstavlja kao Episkop Istočne Pravoslavne Crkve, a zove se Miraš Dedeić, tobožnji vođa (potpuno nepoznat svima u Pravoslavnoj Crkvi) nezavisne Pravoslavne Crkve u Crnoj Gori, koji je inače prije nekoliko godina raščinjen od strane naše Vaseljenske Patrijaršije i vraćen u red laika. Pored toga, on se dalje van svakog zakona predstavlja kao svešteno lice i na taj način uznemirava pravoslavni narod u Crnoj Gori gde je kanonski pravoslavni episkop od svih Pravoslavnih Crkava jedini priznat Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije. Imajuću u vidu istorijsko iskustvo da duhovni raskol jednog naroda ima nesagledive posledice, a može da ugrozi stabilnost i napredak toga naroda, jasno je da bilo kakvo podržavanje raskolničkog djelovanja Miraša Dedeića očigledno ne služi istinskom i dalekovidnom interesu Vašega naroda, za čije dobro se Vi, Vaša Ekselencijo, temeljno starate i brinete.

Poznato je da Pravoslavna Crkva, kao duhovna stvarnost, prima u svoje naručje sve Pomesne Pravoslavne Crkve, rukovodeći se sveštenim kanonima koji se poštuju od svih o koji sve obavezuju. Saglasio njima, Pomesne Pravoslavne Crkve funkcionišu preko kanonskih episkopa koji su priznati od svih, jer su kanonski rukopoloženi, a ne raščinjeni. Prema tome, ako lokalna Crkva funkcioniše preko raščinjenih lica, nju ne priznaje nijedna Pravoslavna Crkva, zato, političke vlasti jednog naroda ne bi trebalo da dovode svoj narod u crkvenu izolaciju i raskol sa telom cele zajednice  Pravoslavnih Crkava.

Uzgred rečeno, autonomija jedne lokalne Pravaslavne Crkve daje se posle izvesnih predispozicija i formalnosti, a ne preko raščinjenih lica koja ne rade ništa drugo, nego stvaraju nered i nevolje.

Uvereni smo da će Vaša draga Ekslencija razumjeti opasnost po duhovni život naroda Crne Gore, koja je prouzrokovana pokretom pomenutog g. Miraša Dedeića, te da ćete se Vi distancirati od njega, radi dobra i jedinstva Vašega naroda.

U to ime molimo Vas da primite izraz našeg dubokog poštovanja, respekta i ljubavi, te ostajemo.

2. aprila 2000. g.

Vaše poštovane Ekselencije

topli molitvenik pred Bogom

Patrijarh carigradski Vartolomej“.

(Tekst prevoda pisma Vaseljenskog Patrijarha Vartolemeja, gospodinu Milu Đukanoviću sa iznesenim sugestijama povodom nezakonitih postupaka Miraša Dedeića (pismo je ostalo bez odgovora).

 

Patrijarh Pavle Đukanoviću: Iznenađeni smo da poistovjećujete drevnu Mitropoliju sa grupicom građana

Blaženopočivši patrijarh srpski Pavle uputio je pismo predsjedniku Crne Gore Milu Đukanoviću 2000. godine, iznenađen što je Đukanović Vaskrs čestitao i NVO CPC, i na taj način je poistovjetio sa drevnom Mitropolijom, posebno ako se ima u vidu tadašnji dobri odnosi sa Mitropolijom, kao i pomoći koju je Vlada Crne Gore tada upućivala za izgradnju Hrama Hristovog Vakrsenja u Podgorici.

Pismo prenosimo u cjelini:

Gospodinu Milu Đukanoviću, 

Predsedniku Republike Crne Gore

Poštovani gospodine Predsjedniče

Vaše pismo od 10. januara 2000. godine, odgovor na naš dopis br. 2041/zal. 1197 od 23. decembra 1999. godine, primili smo razmotrili i prihvatili njegov sadržaj. Ono je pisano u duhu naših zajedničkih razgovora i ranijih susreta, kako u Beogradu, tako i u Podgorici i na Cetinju, u Mitropoliji crnogorsko – primorskoj.

Njegov sadržaj nam je daje uverenje da su dobri odnosi između Republike Crne Gore i Mitropolije crnogorsko-primorske kao i drugih Eparhija naše Srpske pravoslavne crkve (mileševske i zahumsko-hercegovačke) nadležnnh za pojedine oblasti Crne Gore.

Uz to i da se stvaraju zdravi preduslovi za razrešenje nerešenih pitanja, kao za primer vraćanje nepravedno oduzete crkvene imovine od prethodne vlasti, i drugih pitanja koja se tiču uzajamnih odnosa, za dobro i napredak kako Crkve i ostvarivanja njene duhovno – moralne misije, tako i naroda kome ona služi. Tu nadu su u nama utvrđivali još više povremeni izveštaji Njegovog Visokog preosveštenstva Mitropolita crnogorsko-primorskog G. Amfilohija o pomoći koju je Vlada Crne Gore dodeljivala Mitropoliji, naročito za izgradnju Sabornog hrama Vaskrsenja Hristovog u Podgorici.

Sa ovim razlozima, g. Predsedniče, i sami ćete razumeti, za sve nas je bilo iznenađenje kada ste Vi za Vaskrs o. g. svojom čestitkom izjednačili drevnu Mitropoliju crnogorsko-primorsku sa grupicom bivših crkvenih lica, lišenih u Pravoslavnoj Crkvi svakog dostojanstva, sa kojima manilulišu neke od političkih stranaka, radi ostvarenja svojih i drugih, a ne crkvenih ciljeva.

 

Isto tako nas je začudila Vaša izjava na nedavnoj konferencnji za štampu, objavljena u listu „Pobjeda“ i u drugim dnevnim listovima. Mi možemo razumeti da Vi kao predsednik Republnke Crne Gore i predsednik njene svetovne vlasti, želite i građanima Relublike koji su se proglasili članovima Crnogorske pravoslavne crkve i uredno registrovali, da čestitate praznik.

Aln ne bi mogli prihvatiti stav da ne određuje vaseljenska pravoslavna Crkva šta je raskol, šta je jeres, šta sekta. Niti da ona nije kompetentna za ocenu da li ljudi koji osnivaju Crnogorsku pravoslavnu crkvu, bilo čime dezavuišu Pravoslavlje, da li prihvataju i poštuju njegova osnovna načela na kojima ono vekovima postoji.

Ili oni pod pojam Pravoslavlja unose shvatanja koja nisu bila za 2000 godina, te ne mogu biti ni sada. Onda zaključak vaseljenskog pravoslavlja da takvu zajednicu ne priznaje za svoju. Znamo, sigurno ćete nam peću: Ovo je vreme građanskog društva, građanskih sloboda i prava verskih i drugih.

No Pravoslavna Crkva oduvek propoveda da su ljudi slobodna bića, da mogu verovati kako ona veruje, ili suprotno tome, biti ili ne biti Hrišćani, nego ateisti. Crna Gora, otkad zna za sebe, imala je svojih velikih pacpeća i deoba, sukoba, pa i krvnih osveta i bratoubilaštva.

 

li je znala da bez prekida sačuva jedinstvo svoje duše u jedinstvenosti svoje Crnogorsko-primorske Mitropolije, uvek sjedinjene sa Pećkom patrijaršijom, a preko nje sa vascelim Pravoslavljem. Sgoga, upravo radi tih zagarantovanih sloboda i ljudskih prava, društvo je u obavezi da zaštiti dostojanstvo, ime, prava i imovinu ustanova koje postoje od davnina, koje svi poštuju i prijatelji i neprijatelji.

A takva usganova i jeste Mitropolija crnogorsko-primorska. Zaista, danas imaju pravo grđani da stvaraju pored ostalog i svoje verske zajednice, da grade svoje bogomolje i štite svoju imovinu. Ali ni u jednom zakonodavstvu ne stoji da takve novootvorene zajednice imaju pravo da ugrožavaju, otimaju prava ustanova koje vekovima postoje, sem onde gde vlada pravo nasilja!

Sa toga razloga, Gospodine Predsedniče, očekujemo od Vas i svih predstavnika vlasti da se zaštite podjednako prava i dostojanstvo svih u Republici Crnoj Gori i ne dopusti ugrožavanje osnovnih ljudsnih i verskih prava ne samo zagarantovanih pozitivnim zakonodavstvom, nego i od njega starijim, moralnim poretkom i pravdom Božijom.

Ne zaboravljajući da svi stojimo sa odgovornošhu pred Bogom, narodom i istorijom, uputih Vam Gospodine Predsedniče, dobronamerno ovo nekoliko reči i nadam se da ćete ih dobronamerio prihvatiti i primiti. 
S poštovanjem, 

Predsednik arhijerejskog sinoda AEM i patrijarh Srpski Pavle

Milo patrijarhu Pavlu: Nemam prava da se miješam u crkvena pitanja

U međuvremenu Đukanović je posle dužeg razmišljanja, odnosno tri mjeseca, odgovorio na dopis patrijarha Pavla, u kome je naveo da on ne želi i nema prava da se miješa u crkvena pitanja. 

Odgovor prenosimo u cjelosti:

„Vaša Svetosti,

Zahvaljujem na Vašem pismu od 30. maja ove godine, uz izvinjenje što Vam tek sad odgovaram. Želim da znate da sam od Vas i očekivao tako razumno i dobronamjerno pismo. Stavovi koje ste iznijeli su ohrabrujući za unapređenje odnosa državnih organa Crne Gore i Mitropolije, Crnogorsko – Primorske, i Srpske Pravoslavne Crkve u cjelini. Bilo bi veoma dobro ako biste u tom duhu sugerisali ponašanje i crkvenih velikodostojnika, i cijelog sveštenstva u Crnoj Gori.

Takođe Vam zahvaljujem što cijenite dosadašnji doprinos i pomoć državnih organa Crne Gore Mitropoliji Crnogorsko – Primorskoj, jer se po reagovanjima na neke dnevne događaje čini da se to ponekad zaboravlja.

Inače, moj odnos prema svim pitanjima koja smo pokretali u razgovorima, ili putem pisane komunikacije, nije se uopšte promijenio. Što se moje vaskršnje čestitke tiče, ja zaista nijesam izjednačavao bilo koja sveštena lica, niti želim da se miješam u odnose Crkve, već sam, kao Predsjednik svih građana, samo izjednačio građane Crne Gore, koji su se, kako i sami ističete, uredno registrovali, i proglasili članovima Crnogorske Pravoslavne Crkve.

Za mene je izuzetno važno da Vi to na pravi način razumijete, i da na pravi način cijenite da je ovo vrijeme izgradnje građanskog društva, vjerskih i drugih ljudskih prava i sloboda. Uvjeravam Vas da će državni organi Crne Gore ta prava i slobode garantovati i štititi i kada je riječ o imovinskim pitanjima. Svi imovinski 
sporovi i Crnoj Gori, dakle i eventualni sporovi koji se tiču crkvene imovine, rješavaju se i rješavaće se pred nezavisnim organima sudske vlasti.

U pravu ste nažalost i kada tvrdite da je Crna Gora oduvijek imala svojih velikih raspeća i dioba, uključujući i sve posljedice koje iz toga proizilaze. Sve što radimo danas u Crnoj Gori, radimo da se negativno nasljeđe, podjele i diobe, prevazilaze na tolerantan način u interesu svih koji žive u Crnoj Gori. Mislim da je i uloga Mitropolije Crnogorsko Primorske u tome posebno važna.

Želim na kraju da Vas uvjerim da sam, kao i drugi predstavnici državnih organa u Crnoj Gori, spreman za dalje kontakte o svim pitanjima u zajedničkom interesu.

Primite izraze mojeg visokog uvažavanja i srdačne pozdrave“.

 

Tekst preuzet sa: www.in4s.net

Nema komentara

Napišite komentar