Sremčici

Krsna slava u Sremčici: Patrijarh Irinej služio liturgiju na Trojičindan

Patrijarh srpski Irinej služio je 4. juna 2017. godine, na praznik Silaska Svetog Duha na Apostole – Pedesetnicu, svetu arhijerejsku Liturgiju u crkvi Svete Trojice u Sremčici, koja je najveće prigradsko naselje srpske prestonice.

Unaprijed najavljeno prisustvo patrijarha Irineja uticalo je i na veliki broj vjernika koji su se ovom prilikom pričestili. U svom obraćanju ispred hrama patrijarh je podsjetio na vrijeme u kome su ideologija i tadašnja partija bili uvjereni da života za crkvu nema, kako u Srbiji, tako ni u velikoj Rusiji.

– Živa crkva opstaje dok god je u nama ljubav Hristova – poručio je patrijarh Irinej ne krijući zadovoljstvo zbog prisutva velikog broja djece koju je uz blagoslov darivao ikonom Svetog Nektarija Eginskog koji se slavio narednog dana.

Na slavi Sremčice okupilo se nekoliko stotina mještana i vjerujućeg naroda, Nakon litije presječen je i slavski kolač, a kum ovogodišnje slave bila je porodica uglednog domaćina Milana Inđića. Dio slavskog kolača predat je slijedećem domaćinu slave Mirku Stamenkoviću.

 

Kum Milan Inđić rodom iz Ključa


– U Sremčicu sam došao 1995. godine zajedno sa majkom Drenkom i od tada je to moj dom. Bez majčine podrške i pomoći u svom životu sigurno ne bih postigao onoliko koliko jesam. Rođen sam u mjestu Korijenovo (opština Ključ), da bi se 1987. godine preselio u Krkojevce (opština Sanski Most). Tu me je dočekao ratni period, pa sam učestvovao u Odbrambeno – otadžbinskom ratu – priča Inđić u kome se bude uspomene na oca Milovana.

– Moj otac je takođe bio borac koji je 1995. godine nestao. Deset godina kasnije zahvaljujući DNK analizi uspjeli smo da ga identifikujemo u masovnoj grobnici kod Bihaća. Dostojno smo ga sahranili ovdje u Sremčici, a po tradiciji moj sin je naslijedio ime Milovan – priča Inđić koji još ima suprugu Gordanu i kćerku Jelenu, a za kumstvo slave podršku mu je dao i rođeni brat Rade koji je za ovu priliku došao iz Njemačke, gdje inače živi.

Milan Inđić je u Sremčici poznat kao građevinac, a zahvaljujući njegovoj firmi jednostavnog naziva “Milan zidar” nikle su mnoge kuće i zdanja po Sremčici. Jedna od njih je i lovački dom, a ovogodišnji kum slave u okviru Lovačkog Udruženja “Košutnjak” sekcija Sremčica obavlja i funkciju lovočuvara.

Milan Inđić je pokazao spremnost da pomogne i stvari od javnog značaja. Fudbalskom klubu “Lipovica” je više puta donirao sportsku opremu i organizovao prevoz.  Takođe OKUD “Milomir Petrović” je pomogao kroz izvođenje građevinskih radova u njihovim prostorijama.

Kum slave se, kako to i nalažu običaji, potrudio da domaćinski ugosti patrijarha Irineja, kao i oko 500 vjernika koji su ostali na slavskom ručku.

 

OKUD “Milomir Petrović” broji 250 članova


Patrijarh Irinej je u pratnji mnogobrojnog sveštenstva i zamjenika predsjednika Odbora za dijasporu i Srbe u regionu u Skupštini Srbije Miodraga Linte sa velikom pažnjom pratio bogat program OKUD-a “Milomir Petrović” iz Sremčice.

U prostranoj crkvenoj porti smijenjivale su se brojne postave ovog foklornog društva na čijem je čelu predsjednik Siniša Nedeljković.

Od njega smo saznali da u okviru OKUD-a postoje četiri ansambla koji ukupno broje oko 250 igrača.

– Okuplja se omladina iz cijele Sremčice, a osim tradicionalnog nastupa za Trojičindan, svakog februara povodom rođendana društva imamo i veliki godišnji koncert. – rekao je Nedeljković i naveo da društvo koje je osnovano 1969. godine ima svoje prostorije.

– Veliku zahvalnost dugujemo našem proti Miroslavu koji nam nesebično izlazi u susret – istakao je Nedeljković i dodao da društvo ne bi bilo prepoznatljivo bez porodice Džagić.

– Bez bračnog para Nenada i Danijele rad našeg društva ne bi mogao da se zamisli. Veliku zahvalnost dugujemo Radulu Ristiću i velikom dobrotvoru Gordani Melentijević – istakao je Nedeljković, koji je rekao da se u ovom periodu društvo sprema za turneju po Španiji.

 

Slavonac Tadić pola vijeka u Sremčici


Sremčica je prepoznatljiva kao mjesto koje su naselili Srbi sa prostora Hrvatske, BiH, Kosmeta kao i ostalih krajeva bivše Jugoslavije. Jedan od ljudi koji se u Sremčicu doselio 1968. godine je Obrad Tadić koji je danas predsjednik Organizacije invalida rada Čukarice i Sremčice.

– U Sremčicu sam došao 1968. godine iz sela Kućanci koje je rođenjem proslavio naš blaženopočivši patrijarh Pavle. Ovo selo se do raspada bivše zemlje nalazilo u sastavu opštine Donji Miholjac – priča Tadić koji je svoj dom izgradio sa suprugom Jelenom, koja je rodom iz Like i sa njom podigao sinove Dalibora i Darka.

On kaže da Srbi iz Hrvatske u većem broju dolaze početkom sedamdesetih godina što je, prema njegovom mišljenju, bila direktna posljedica zastrašivanja u periodu Hrvatskog proljeća koji je bio masovni nacionalistički i secesionistički pokret 1971. godine. Pristigli Srbi počinju da kupuju placeve, grade kuće, a nakon 1995. godine i sudbine mnogih protjeranih Srba Sremčica postaje jedno od većih naselja opštine Čukarica koja po zadnjem popisu stanovništva zvanično broji nešto više od 21.000 stanovnika.

– Taj broj je daleko veći jer ljudi stalno dolaze, iz raznoraznih ličnih razloga nisu svi prijavljeni da žive na ovoj teritoriji – smatra Tadić i navodi da se bilježi i konstantan rast nataliteta, pa tako dvije osnovne škole u Sremčici “Vuk Karadžić” i “Duško Radović” pohađa skoro 2.000 učenika.

– Svake godine je sve veći broj mališana u dječjem obdaništu “Gorica”- kaže Tadić i dodaje da najveći broj stanovnika današnje Sremčice oko 41% čine ljudi koji su se u nju doselili iz raznih dijelova Hrvatske, 18% čine ljudi sa prostora BiH, dok se broj ljudi porijeklom sa Kosmeta popeo na 20%.
– Ne postoje nikakve podjele među nama. Bez obzira kako se zovemo i odakle smo stigli, danas svi živimo za bolju budućnost naše Sremčice – kaže Tadić koji je najponosniji na omladinu.

– Naša djeca se okupljaju u FK “Sremčica” i nadomak su ulaska u Srpsku ligu. Oni koji nemaju talenat za fudbal imaju izvanredni OKUD “Milomir Petrović” – kaže Tadić i napominje da je najvažnije da su djeca u prilici da budu na najbolji način zaštićena od pošasti novog vremena.

 

Linta: Doseljeni i protjerani Srbi preporodili Sremčicu


Predsjednik Saveza Srba iz regiona i narodni poslanik Miodrag Linta smatra da je Sremčica jedan od primjera masovnog doseljavanja Srba iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine i centralne Srbije od kraja 60-ih do kraja 80-ih godina prošlog vijeka. Oni su svojim radom započeli proces pretvaranja Sremčice iz malog sela u moderno naselje.

Linta je istakao da je novi val doseljavanja prouzrokovala srpska nesreća u ratnim zbivanjima devedesetih godina prošlog vijeka. Naš narod sa prostora Hrvatske, BiH i Kosova i Metohije doživio je veliku nepravdu jer je bio primoran da napusti svoja ognjišta odnosno kuće i stanove koji su decenijama i vijekovima stvarani. Osuđeni da se uzdaju samo u sebe i svoj rad, srpski domaćini sa prostora Hrvatske, BiH i Kosova i Metohije tražeći novi dom za svoje porodice preporodili su mnoge sredine u koje su došli, a jedan od najboljih primjera je Sremčica.

 

Hram Svete trojice


Centralno mjesto u životu Sremčice zauzima veličanstveni hram Svete Trojice koju je projektovala Ljubica Bošnjak. Planirana je da se gradi još 1990. godine, kada je osnovana crkvena opština u Sremčici. Radovi su započeti 8. jula 1999. godine, a prva liturgija služena je na Duhove 2001. godine u tada još nezavršenom Hramu. Dvije godine kasnije osveštanje hrama izvršio je patrijarh Pavle.

Hram Svete Trojice je podignut najviše zalaganjem pokojnog protojereja oca Milisava Vranića, kao i oca Branislava Stojkovića. Također velike zasluge za podizanje hrama ima Crkveni odbor na čelu sa predsjednikom Tomislavom Stankovićem. Bivši i sadašnji članovi Crkvenog odbora koji su doprinijeli izgradnji hrama su: Čedomir Đorić, Đorđe Kukanjac, Dejan Josipović, Dejan Lončar, Dragan Orlović, pokojni Jovan Pješevac, Pero Ožegović, Pantelija Jeftić, Svetozar Jeftić, Radoje Davidović, Slobodan Kalac i Zlatko Orlović.

Velikim zalaganjem sadašnjeg starješine hrama protojereja – stavrofora Miroslava Stikića 2003. godine izrađen je ikonostas, tron, Hristov grob, pjevnica i tri tetrapoda po blagoslovu patrijarha Pavla. Duborez je djelo Dragana Petrovića, duboresca iz Višnjičke Banje, a ikonostas je oslikao hadži Ivan Ninsinger. Ulaz hrama krasi mozaik Gostoljublje Avramovo i Blagovesti Presvetoj Bogorodici, čiji je autor Olivera Gavrić Pavić.

Pri hramu postoje dva crkvena hora i to mješoviti i dječiji. Dirigenti su mr Marija Cvetković i Ivana Lukić. Krsna slava i zaštitni pokrkovitelj našeg hora je Sveti Vasilije Ostroški čudotvorac.

Osnovana je i biblioteka 2007. godine koja danas broji preko 10 000 knjiga. Uz crkvu je podignut novi parohijski dom i kapelica za paljenje sveća. Oko hrama je dobro uređena prostrana porta u kojoj su i dečja igrališta. U crkvi osim starješine protojereja – stavrofora Miroslava Stikića služi i protojerej Delivoje Rajak.

 

Udruženje “Egzodus devedesetih”


Na području opštine Čukarica djeluje Udruženje “Egzodus devedesetih” na čelu sa Vukašinom Tišmom koji ima najviše članova upravo u naselju Sremčica. To jasno govori da se u ovo naselje u prethodnih 27 godina naselio veliki broj protjeranih Srba.

Trifko Ćorović / Srpsko kolo

(Da otvorite sliku u punoj veličini kliknite na nju)

Nema komentara

Napišite komentar